PROPOSITIONES – PROPOSITIONS – 句子

 

a) Order of words:

    The change in the position of words does not change the meaning of the sentence

    However, the subject usually stands first.  Adjectives and genitives stand next to their noun.  Adverbs precede the word they modify. The verb, usually, stands at the end.

 

E.g.: 

Agricola filiam suam vocat. Filiam suam agricola vocat.

Puella fabulas narrat. Mulier in domo est. Non est mea culpa. Milites ibi pugnant. 

 

b) Different kinds of Propositions:

       affirmative, negative and interrogative (see below)

       simple and complex, 

 

E.g.:

  Ego sum Paulus Li.

  Faticati sumus, sed non aegremus.

  Puer plorat.

  Illa mulier non est Lucia Wang.

  Discipuli panem manducant.

  Puer clamat, sed mater eius eum non audit.

  Ipsa scientia potestas est.
  Puella plorat, quia cecidit.

  Veritas vos liberabit.
  Non sumus nautae.

  Diligenter studete, dum iuvenes estis.

  Non omnes bestiae volant.

  Fortuna caeca est. 

  Quis est amicus tuus?

  Quid agis ?

  Errare humanun est.

  Sol est in coelo.

  Suntne omnes homines mortales ?

  Hoc non facite.

  Laborare est orare. 

  Redeo homum et studeo.

  Hic non licet fumare.

  Divide et impera.
  Labor omnia vincit.

  Studio sapientia crescit.

  Sapiens est qui prospicit.

  In oppido manemus.

 

* Simple sentence (with one verb)

  - It is composed by a subject and verb; object and other predicates can be added.  Verb and adjective should agree with the noun or subject they are referred to.

 

* Complex sentence (with two or more verbs),

         of which one is the ‘Main Clause’ and the other(s) are either

 -   Coordinate Clauses (if independent, that is joined by a simple conjunction, such as Et, Sed, At, Non -Nec / Neque, Aut- aut, …):

E.g.: 

     Puer fatigatus est et plorat

     Operarius multe laboravit, sed satisfactus erat.

     Discipuli non student nec (neque) ludent.    

     Aut antiquam viam inveniam aut faciam novam.
 

-  or Subordinate Clauses (if dependent upon the main clause, that is, joined by a relative pronoun or by a subordinating conjunction). They are introduced  by:

 

 a)   Relative Pronouns > Relative Clauses:

         Oratio quam legis pulcherrima est.

         Domus in qua habitant antiqua est.

         Ostis, cuius gladio amicus tuus occisus est, Romae obiit.

         Vos, qui fratres estis, debetis inter vos adjuvare.

          Beatus est homo, quem amat Deus.

          Bis vivit qui bene vivit.

          Vincit qui se vincit.

  b)  Subordinating Conjunctions for:

     Causal clauses:  quia (because), cum (as, since), quoniam (since):

             Quoniam omnes tacent, ego loqui debeo.             

             Veni quia desidero cum te loqui.

             Puella ploravit, quia ceciderat.

             Quoniam mihi scripsisti, ego nunc scribam tibi.

             Cum his liber malus sit, noli eum legere.

            

     Final or Consecutive clauses: ut or uti (in order that, so that), ut… non,  ne (lest, that not):

       Manducare oportet ut vivat  

       Omnes optant ut bellum finiatur.

       Scribo tibi, ne possis id ignorare.

       Do tibi donum, ne dicas ego te non amo.

       Veniunt ut te videant.

       Nocte portam claudimus, ne fures entrare possint.

 

   Concessive clause: Quanquam (although), etsi, etiamsi, or tametsi (although) quamvis (although):

       Quamvis primus advenisti, primo praemio dignus non es.

       Etiamsi (Etsi) septies cecidisti, septies resurgere debes,

       Quamquam (quamvis, etsi) multa scis, plura tamen nescis.

       Etiamsi non est doctor, valde sapiens est.

       Verba tua, quamvis non omnino falsa sunt, tamen non sunt vera.

 

   Conditional clause: si (if) dummodo (provided that) nisi (unless, if not) dummodo ne (provided that… not):

         Si nox est. nihil videmus.

         Si in periculo es, auxilium invoca.

         Hunc agrum emere potes, dummodo pecuniam habes.

         Si tu mecum ibis, nihli timeo.

         In silvam non ibo, nisi tu mecum ibis.

 

  Temporal clause: cum (at the time, when), quando (when), statim ut (as soon as), donec (until), dum (while), postquam (after), antequam / priusquam (before)…:

           Dum spiro, spero.

           Hic mane, donec veniam.

           Postquam scrisperis mihi, statim tibi rescribam.

           Antequam te viderem, iam omnia scivi

           Cum illa res evenit, ego erat in urbe.

           Dum vita est spes est

    Comparative clause: ut, sicut (just as), quomodo (just as), velut, tamquam, ac (as):

          Faciam ut (sicut) iubes. 

          Tu aliter scribes, ac ego dixi.

          Saepe res aliter evenit, sicut putavimus.

          Ille agit quomodo nos cogitavimus.

 

 

Interrogative Sentences (Questions, Direct Speech)

  

   To make a question, we can make use of

a) interrogative pronouns (quis, qui, quae, quod, quails, quantus, quot, quoties, quare…),

b) interrogative special terms (such as cur, quando, quomodo, ubi, num iam, nonne, utrum – an, quo, unde, quandiu...)

c) or special particles after the verb (-ne, num)

  

   Positive answer: ita (ita est), sic, etiam, utique, certe.

   Negatiev answer: Non ita, Minime.

 

E.g.:

Quis fecit hoc?

Quid habent discipuli?

Quid habes in mantica?

Quos habes in domo tua?

Quot discipulas habet magister linguae angliae?

Quid dixisti?

Quomodo est amicus tuus ? Quomodo sunt operarii?

Quomodo sunt cives sinenses?

Quomodo viam inveniam?

Utrum in horto es an in schola ?

Estne in via an in domo ?

Vultisne oboedire an puniri?

Habes-ne bonos amicos?

Intellexisti-ne? 

Estne laboriosus discipulus tuus?

Nonne amicos habetis ?

Num popolus clamat ?

Num viae sunt longae ?

Num in oceano navigat ?

Nonne linguam latinam amatis ?

 

 Indirect Questions  (Indirect Speech)

 

 * The interrigative words used in a direct question as also used in the indirect question.

  * The most common verbs used to change a direct question into an indirect questions are the following: cogitare, sentire, scire, dicere, fateri, audire, nescire, docere confiteri, petere, cogitare, ignorare, interrigare, narrare, credere, videre, nuntiare, etc.

 * The verb in the subordinate clause changes according to the tense of the verb in the main clause.

 

Main clause:

     present tense

 

scio

dicit mihi

nuntiant

 

 

       past tense

 

sciebam

dixit mihi

nuntiaverunt

 

 

subordinate clause:

  simultaneous action

 

quid facias

quis veniat

cur luna deficiat

 

 

   simuntaneous action

 

quid faceres

quis veniret

cur luna deficeret

subordinate clause:

        anterior action

 

quid feceris

quis venerit

cur luna deficerit

 

 

  anterior action

 

quid fecisses

quis venisset

cur luna deficisset

subordinate clause:

    future action

 

quid facturus sis

quis venturus sit

cur luna defectura sit

 

 

   future action

 

quid facturus esses

quis venturus esset

cur luna defectura esset

 

 

 

Quis est pater tuus?    >  Dic quis sit pater tuus.

Ubi ets mater tua?      >  Nescio ubi sit mater tua. 

Quis fecit hoc?           >     Peti quis hoc fecisset.

Quid habent discipuli?    >    Scio quid habeant discipuli

Quid habes in mantica?    >   Dic mihi, quid habeas in mantica.

Quot discipulas habet magister linguae angliae?  >  Scis quot discipulas habeat magister...

Quid ago?        >            Nescio quid agam.

Quomodo est discipula?     Vident quomodo sit discipula.

Quomodo erant operarii?     Viderunt quomodo essent operarii.

Utrum in horto es an in schola ? >  Nescio utrum sis in horto an in schola.

Estne in via an in domo ?     >   Petit sitne in via an in domo.

Vultisne obbedire an puniri?  Dibitamus velitisne oboedire an puniri.

Habesne bonos amicos?  Vidimus haberesne bonos amicos.

Est-ne laboriosus discipulus tuus?   >  Credo sitne laboriosus discipulus tuus.

Nonne amicos habetis ?   >  Peterunt nonne amicos habuissetis.

Num popolus clamat ?    >   Petimus num populus clamet.

Nonne linguam latinam amatis ?  >  Peto nonne linguam latinam ametis.

Quid dixisti?             >   Dic mihi quid dixeris.