De verbis intransitivis (day 2 and 3)

I.

1. Saepe divitiae aerumnarum causa sunt.

2. Minerva sapientiae dea est, Vesta familiarum concordiam curat.

3. Nocturnae umbrae luna fugantur.

4. Poeta gloriam sempiternam expetit.

5. Paula docta puella existimatur.

6. Saevae ferae praedas captant in silvis.

7. E ripa altae undae ab insulae incolis conspiciuntur.

8. Numidae non hastis, sed sagittis pugnant.

9. In Siciliae oris, multae claraeque Graecae coloniae sunt.

10. Coronae roarsum Dianae aram orant.

11. Taedae accenduntur in villa, menase parantur ; convivae intrant, epulae incipiunt.

II.

1. Era educavit puellam magna industria.

2. Aliena misericorida vivo.

3. Rara in amicitiis fides est.

4. Transit Melitam Romanus exercitus, insulam integram urit.

5. Mithridates provincias vexat, castella expugnat, magnas praedas capit.

6. Quaedam herbarum spinosae sunt, quaedam sine spicis.

7. Heia age, rumpe moras !

8. Naturam mutare pecunia nescit.

9. Atticus nullam suburbanam aut maritimam sumptuosam villam habuit.

10. Bonae semper laudantur amicae.

11. Denis aquila pennis volabat.

III.

Magistra latinam linguam docet, discipulae audiunt et discunt. Deinde magistra puellas interrogat : Claudia bene respondet et laudatur. At Paula attenta non est : a magistra obiurgatur. Postremo magistra fessas discipulas iucunda fabula de cicada atque formica delectat simulque edocet : « Operosa formica aestate escam condit, sed improvida cicada sine cura cantat. Hieme formica escam consumit, misera cicada esurit : sero imprudentiam suam noscit ! ».